صبوری کن درین غمها         صبوری کن بر این دنیا

اگر در قلب تنهایت هنوز یک غنچه از احساس و عشق داری      صبوری کن

اگر دریا هنوز طوفانی و سردست       درین دریا ی طوفانی     میان عقل و عشق جنگ است

صبوری کن.... فقط چندی             فقط چندی صبوری کن

امید است عاقبت روزی صبوریهای این قلبم برایم ساحلی باشد

دگر غمگین و افسردم                 اسیرم ،خسته ام، مردم

اگر صبری برایم ماند        صبوری میکنم ...باشد

اگر در این مسیر سخت برایم ماند دلی... باشد        صبوری میکنم حتما

اگر بغض سیاه اشک نفسها را نکرد سد             صبوری میکنم... باشد

اگر با صبر این خسته          تمام آرزوهایم دوباره زنده شد باشد

اگر با صبر من غمها رهایم میکند    باشد            صبوری میکنم حتما

صبوری میکنم اما           که میداند که با صبرم  چقدر کم میشود از من؟

که تا از نو دلی یابم                سفید و ساده و عاشق


 

نوشته شده توسط ارسلان در یکشنبه هجدهم آذر 1386 ساعت 11:12 موضوع | لینک ثابت